Tangismu pecah merobek nuraniku
Bapa...bapa... kemana... pergi...
Tangismu pecah menghancurkan hatiku
Bapa...bapa... aku rindu...
Tangismu pecah melubangi jantungku
Bapa...bapa...kapan...bapa pulang..?
Untuk setiap tangis anak-anak
yang merindukan bapa.
puisi
|
This entry was posted on 05:51 and is filed under
puisi
. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
10 komentar:
Semoga jangan lagi ada anak yang kehilangan bapanya...
semoga bapa mendengar jeritan hati sang anak. bapa, pulanglah
aku juga suka merindukan bapakku mbak
walaupun tiap hari ketemu
yah namanya juga bapak..
kalo gak ada beliau
rasanya ada yang kurang
hmmmm.......
dq tidak ingin mendengar anakku menangis...
dq kan menjaganya...
trims mbakk, sangat mengharukan!
rindu ayah..
tapi aku lebih miris, jika seorang anak menangis, memanggil ibunya dan sang ibu tak ada..
:)
patut dibaca para bapak agar tdk suka meninggalkan anaknya. bapak2 harus tanggung jawab thd anak2nya ya.
lea kalo aku milih kangen ama bundaku boleh yah...
nama blog ini... azalea,,, hemm, mengingatkan aku dgn seseorang
.
.
beautiful poem :)
apa kamu memang kangen sama bapakmu?
Singkat, padat dan touching soul.. Thanks